Liesje schrijft

Toen ik in 2017- tegenstribbelend - naar Maastricht verhuisde, nam ik me voor om een jaar lang elke dag te bloggen. Zo zou ik grip kunnen krijgen op mijn leven in deze nieuwe stad. De blog zou me houvast geven in het bouwen van een nieuw leven en zou onze achterblijvende vrienden een inkijkje bieden in ons verse bestaan. Ik zou er bovendien ook nog wat discipline mee kunnen kweken, iets dat ik tot dan toe behoorlijk ontbeerde. Die blog kwam er. Het werd een document van mijn zuidelijke worsteling. Tegelijkertijd groeide in die tijd mijn verlangen naar echt schrijven en daarmee de angst dat ik niks te zeggen heb. Het bezweren van die angst is een dagelijkse taak die gelukkig ook gloriemomenten telt. Ik durf nu te zeggen dat ik graag wil schrijven. En met de wil en vooral met het uitspreken van die wens, ontstond deze blog die van mij ooit een schrijver maken zal.

Rotterdam, toch niet mijn thuis
Rotterdam, toch niet mijn thuis
365 dagen Maastricht/1e kwartaal
365 dagen Maastricht/1e kwartaal
356 dagen Maastricht/2e kwartaal
356 dagen Maastricht/2e kwartaal
Zen en de kunst van het verhuizen
Zen en de kunst van het verhuizen
Een hamster in de morgen, brengt een dag zonder zorgen
Een hamster in de morgen, brengt een dag zonder zorgen
Neele. Of de noodzaak van verrassingen.
Neele. Of de noodzaak van verrassingen.
broodtrommels
broodtrommels
Bouillabaisse
Bouillabaisse